ಅಡಿಗ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸಿದಡುಗೆಯ ರುಚಿಯ
ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ಗೆಳೆಯ!

ಮೃಷ್ಠಾನ್ನ ಭೋಜನವ ಸುರಿ ಸುರಿದು ಸವಿದಂತೆ
ಹರಿದು ಬಂದಿತು ನೋಡು ಭಾವ ರಸ ಪಾಕ
ಮಧುರ ಫಲಗಳ ನವರಸಾಯನ ಕವನ

’ಅಮೃತವಾಹಿನಿ’ಯ ಸಾರು, ’ಮೋಹನ ಮುರಳಿ’ಯ ಖೀರು
’ಕೆಂದಾವರೆ’ಯ ಗಂಧಧೌತಣ, ’ಒಳ ನುಡಿಯ’ ಪರಮಾನ್ನ
’ದೀಪಾವಳಿ’ಯ ಹೋಳಿಗೆ, ’ಅಳಿಯಲಾರದ ನೆನಹು’ ಮನೋಹರ
ಒಂದೇ ! ಎರಡೇ ! ನೂರಾರು ಬಗೆ ಇವರ ಕವನ ಕಜ್ಜಾಯ

ದಶಕಗಳ ಸಿಹಿಯೂಟ ಭಾವನೆಗಳ ತಾಕಲಾಟ
ಅಜೀರ್ಣಕೆಡೆಮಾಡಿತಯ್ಯಾ ಹೊಟ್ಟೆ ಕೆಟ್ಟು
ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಮಧುಮೇಹ, ಬಗ್ಗಲಾರದ ಬೊಜ್ಜು
ವಾಯು ವಿಕೋಪದ ಕಮರು ತೇಗು

ಶುರು ಮಾಡಬೇಕಿನ್ನಾದರೂ ತಪ್ಪದೆ ಪಥ್ಯದೂಟ
ಬೊಜ್ಜು ಕರಗಿಸಲು ವ್ಯಾಯಾಮ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಓಟ

ಆಗ ಬಡಿಸಿದರಿವರು ನವ ಕವನ ಪಾಠ
ಸಮತೋಲನದಾಹಾರದ ಸಮರಸದ ಪಾಕ
ಸಿಹಿ ಕಡಿಮೆ ಕಹಿ ಹೆಚ್ಹು ಎನಿಸಿದರು ಒಮ್ಮೆ
ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಿಡಲು ಕಹಿ ಮದ್ದು ಬೇಕು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ

ಬತ್ತಲಾರದ ಗಂಗೆಯ ನೀರು ಹಿಮಗಿರಿಯ ಕಂದರದ ಬೊಗಟೆ ಬೇರು
ಹೊತ್ತು ತಂದರು ಇವರು ಮಾಡಿದರು ಕಟ್ಟು ಸಾರು
ಮಣ್ಣ ವಾಸನೆ ಹೊಡೆವ ವಿಧವಿಧದ ತರಕಾರಿ ಗೆಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು
ಶುಂಠಿ ಜೀರಿಗೆ ಲವಂಗ ಯಾಲಕ್ಕಿ ಮೆಣಸು
ರೋಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತ ಪಥ್ಯದಡುಗೆ ತಯ್ಯಾರು

ಜಗಿದು ತಿಂದರೆ ಇರದು ತೊಂದರೆ
ಬಂದೆ ಬರುವದು ಖಾತ್ರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಭಾಗ್ಯ

ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ಹೇಳು:
ಈ ರಸಕಾವ್ಯದೂಟದ ಮಧುರ ಅನುಭವವ
ಅದನು ವರ್ಣಿಸುವದಕ್ಕೆ ಅವರ ಮಾತೇ ಬೇಕು
’ಆನಂದ ತೀರ್ಥ ಮಡುಗಟ್ಟಿ ಚಿಮ್ಮಿ ಕಾರಂಜಿ’
ಒಳ ಹೊರಗ ಮಿರಿಗಿಸುವ ಕಾವ್ಯ ಅಪರಂಜಿ

ಹೂವ ಕೀಳುವದಲ್ಲ; ಕಾಯಿ ಮಾಗಿದ ಮೇಲೆ
ಕಿತ್ತು ಅಡೆಯಿಟ್ಟು, ಹುಳಿಯಳಿದು ಸಿಹಿ ಏರಿ
ರಸದುಂಬಿದ ಹಣ್ಣ ಬಗೆದು ಹೋಳು ಹಂಚುವ ಕೆಲಸ;
ಕಳಿತ ಫಲದ ಬೀಜಗಳ ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸದೆ ಬಿತ್ತಿ
ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಿಹಿ ಹಣ್ಣ ಬೆಳಕೊಂಬ ಕೆಲಸ:
ಇವರ ಕಾವ್ಯದುದ್ಯೋಗ.

ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿಕನೇ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾವ ರಸಪಾಕ ಬಾಣಸಿಗನೇ
ನಿನ್ನ ಕಾವ್ಯಕೆ ನಮೊಃನಮಃ

ಚಡ್ಡಿ ವೀರರೆ ಲಾಠಿ ಪ್ರವೀಣರೆ
ಯಡ್ಡಿಯ ತೊರೆಯದಿರಿ
ನಮ್ಮ ಯಡ್ಡಿಯ ತೊರೆಯದಿರಿ

ಗದ್ದಿಯನೇರಿ ಮೂರೆ ವರುಷದಿ
ಮೂರು ತಲೆಮಾರು ಉಂಡರೂ ತಿಂದರೂ
ಮಿಕ್ಕುಳಿಯುವ ಗಳಿಕೆಯ ಮಾಡಿದ
ಯಡ್ದೀಯ ತೊರೆಯದಿರಿ

ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಯಾತ್ರಾ ಕ್ಷೇತ್ರ
ಮಾಡಿದ ಪಾಪವ ಮುಚ್ಚುವ ಸೂತ್ರ
ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಹೇಳುವ ಯಂತ್ರ ತಂತ್ರ
ದಿನವೂ ಒಬ್ಬ ಮಠಾಧೀಶಗೆ ಪೂಜೆ
ಮಾಡುತ ಜಾತಿಯ ವಿಷ ಬೀಜವ
ಹರಡಿದ ಯಡ್ಡಿಯ ತೊರೆಯದಿರಿ

ಜೈಲುವಾಸ ಕೋರ್ಟು ಕಚೇರಿ
ಬರಿ ವಿರೋಧಿಗಳ ಪಿತೂರಿ
ಅಪರಾಧಿ ಇವನಲ್ಲ ಅಪರಾಧ ಇವಗಿಲ್ಲ
ನಮ್ಮಂಥ ಮಠಾಧೀಶರ ಕೃಪೆ ಇರುವತನಕ

ಚಡ್ಡಿ ವೀರರೆ ಲಾಠಿ ಪ್ರವೀಣರೆ
ಯಡ್ಡಿಯ ತೊರೆಯದಿರಿ
ನಮ್ಮ ಯಡ್ಡಿಯ ತೊರೆಯದಿರಿ.

ಕನಕ ಬಾಗಿಲ ಹೊರಗಿದ್ದರೇನೆ ಪ್ರಶಸ್ತ
ಗೋಡೆಯೊಡೆದು ಕೃಷ್ಣ ದರ್ಶನ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೂ
ಆಲಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ನಿಷಿದ್ಧ
ಮುಟ್ಟಿ ಪೂಜಿಸುವ ಹಕ್ಕು ದೇವರೊಲಿಯದ
ಯತಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ.

ಕಾಡಿಗಟ್ಟಿದ್ದ ಅಣ್ಣಪ್ಪ ಕಣ್ಣಪ್ಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲ
ಹೊರಗಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೂ ಬುಡ ಕಿತ್ತು
ಹುಲಿ ಚಿರತೆಗಳ ಸಂತಾನಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು
ಪೇಟೆ ಜನರ ಸುಖ ಸೌಕರ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ
ನಕ್ಸಲರೇ ಅವರಿಗೀಗ ದಿಕ್ಕು.

ನೆಲದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮೂಲಸೆಲೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬತ್ತಿಸಿ
ಆಕಾಶದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ವಿಷಾನಿಲಗಳ ಹೊಗೆ ಹೊತ್ತಿಸಿ
ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ : ಭಾರತ ಸಂಪದ್ಭರಿತವಾಗುವ
ದಿನ ದೂರವಿಲ್ಲ; ಈ ಶತಮಾನದರ್ಧದಲ್ಲೇ ಕನಸು ಸಾಕಾರ
ಬೇಡ ಅನುಮಾನ.

ಸಾಲಶೂಲಕ್ಕೆ ಜೀವ ತೆತ್ತ ರೈತಾಪಿ ಜನ
ಪರಿವಾರ ಸಮೇತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ : ಪ್ರತಿದಿನದ ವಾರ್ತೆ
ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿಕ್ಕುತಿದ್ದೇವೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು
ಕೋಟ್ಯಾಧೀಶರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರದೇ ಮೇಲುಗೈ
ಮುಕ್ತ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯ ಕೊಡುಗೆ.

ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಭಾರತದ ಸರ್ವೋದಯದ ಕನಸು
ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಲಿದೆ ನನಸು; ಬೇಡ ಮುನಿಸು.

ಹದಿ ಹರೆಯದ ವಯಸು
ತಲೆ ತುಂಬ ಕನಸು
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಸೊಗಸು
ಮನಸು
ನವೋದಯದ ಪ್ರೇಮ ಕವನ

ನಲವತ್ತರ ನಡು ಪ್ರಾಯ
ಅಂತರಮುಖತೆ
ಕಾಮುಕತೆ
ಮೈಮನ
ಮಾದರಿ ನವ್ಯಕಾವ್ಯ

ಅರವತ್ತರ ಇಳಿಗಾಲ
ಅನುಭಾವಮೃತದ
ಉದ್ದುದ್ದ ಮಾತು
ಬದುಕು
ಗದ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಳಿದ ಪದ್ಯ.

ಶ್ರೀಪಾದ ಹೆಗಡೆ
೧೪.೦೨.೨೦೦೯.

ಚಂಪಾಗೆ ಬಂತು
ಪಂಪ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

ಪರಾಕು ಪಂಪನೊತ್ತಲೊಲ್ಲದವ
ಪೆಟ್ಟೊಂದು ತುಂಡೆರಡರ ಮಾತಿನವ
ದಶಕಗಳಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಪೆಂಪು ಪಸರಿಸಿದವ
ಮಾತಿನಲಿ ಧಾರವಾಡದ ಕಂಪು ಸೂಸುವವ

ಸ್ವತಃ ಕವಿಯಾಗಿ
ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ
ಕಿವಿಯಾಗಿ
ಮೊಳಗಿಸಿ ’ಸಂಕ್ರಮಣ’ದ ಕಹಳೆ
ಸಾರಿದ ನಿರಂತರ ಯುದ್ಧ
ಪಟ್ಟಭಧ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ
ಜಾತಿ ಮೌಢ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ

ಮಂತ್ರಿ ಮಹೋದಯ ಮಠಾಧೀಶ
ಕವಿವರೇಣ್ಯ ಜ್ಞಾನಪೀಠಾಧೀಶ
ಯಾರೆ ಇರಲಿ ಎದುರಾಳಿ
ಜವಾರಿ ಭಾಷೆಯಲಿ ಜನ್ಮ ಜಾಲಾಡಿ
ಮಾಡಿ ಹಣ್ಣುಗಾಯಿ ನೀರುಗಾಯಿ
ನಗುವ ಕಿಲಾಡಿ

ನಾಡು ನುಡಿಗಾಗಿ
ಹಿಡಿದು ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ
ಮರೆತೆಲ್ಲ ಪಕ್ಷ ಪಂಗಡ
’ಕನ್ನಡ ಕನ್ನಡ ಬರ್ರಿ ನಮ್ಮ ಸಂಗಡ’
ಸೆಳೆದೆಲ್ಲರ ಮುನ್ನಡೆವ
ಕಿಂದರ ಜೋಗಿ

ವರುಷ ಎಪ್ಪತ್ತಾರಾದರೂ
ಇನ್ನೂ ಇಪ್ಪತ್ತಾರರ ಚಲುವ

ಈಗಲೂ ನಾಯಕ ಪ್ರತಿನಾಯಕನಾಗಿಯೇ ಕುಣಿಯುವವ
ಕುಣಿದು ದಣಿಯದವ ಮಾತು ಸೋಲದವ
ಮಿತಿಯ ಮೀರುವವ ಮೌನಿಯಾಗಬಲ್ಲವ
ಬೆರಗು ಮೂಡಿಸಿದವ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದವ
ಒಳ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ಮನವನಣಿಗೊಳಿಸಿದವ

ನೋಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಯಾವಗಲೋ ದೂರದಿಂದ
ಕಂಡದ್ದು ಕಥನ ಲೇಖನ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದಿಂದ
ಅಪರಿಚಿತನಾಗಿಯೂ ಚಿರಪರಿಚಿತ ಆಧುನಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯುವಕ

ಕತೆಗಳ ಬೆಡಗಿಗೆ ಕಾವ್ಯದ ಸೊಗಡು
ಚಿಂತನೆಗಳ ಹರವು ಅನಂತ
ಭವದ ಬವಣೆಯ ನಡುವೆಯೂ ದಿವ್ಯಕ್ಕಗಿ ತುಡಿತ
ನಡೆ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಿನಯವಂತ

ಘೋಷಣೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆದು ಹೋಗದ ಸಮಾಜವಾದಿ
ಮಡಿವಂತರನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಿಸಿದ ವಿಚಾರವಾದಿ
ಲೋಕ ಸಂಚಾರಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಯಭಾರಿ

ಅನಂತಮೂರ್ತಿ ಕನ್ನಡದ ಕೀರ್ತಿ
ಹಾರೈಸುವೆವು ನೀವಾಗಿ ಶತಾಯುಷಿ

ಶ್ರೀಪಾದ ಹೆಗಡೆ

(ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ೭೬ನೇ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕವನ )

ಕುಣಿಯುವಳು ಮನೆ ತುಂಬ
ಕುಣಿಸುವಳು ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು
ದಣಿಸುವಳು ಮನ ತಣಿಸುವಳು

ಇವಳಿರುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತು
ಗೊತ್ತಾಗುವದಿಲ್ಲ ಸರಿದ ಹೊತ್ತು
ಸುತ್ತುವದು ಮೈಮನ ಇವಳ ಸುತ್ತು

ಆಡುವದು ಹಾಡುವದು ಮಾತಾಡುವದು
ಇವಳಾಣತಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಪಾಡು

ಮನೆಯಾಗುವದು ಸ್ಕೂಲು
ಶಿಕ್ಷಕಿ ಇವಳಾಗಿ ಛಡಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತು
ವಿಧೇಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ ನಾವು
ಧರಿಸುವೆವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರು
ಗದರಿಸುವಳು ನಕ್ಕದ್ದಕ್ಕೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ
ಆಗಾಗ ಛಡಿ ಏಟ ಬೆದರಿಕೆ ಬೇರೆ

ಮರು ಗಳಿಗೆ ಇವಳಾಗಿ ವೈದ್ಯೆ
ಮಲಗಿಸುವಳು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ
ಮಾಡಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ತರತರದ ರೋಗಿ
ಆಟಿಗೆಯ ಸ್ಟೆತಸ್ಕೋಪು ಕೊರಳಿಗೆ
ಬರೆಯುವ ಬಾಲ್ ಪೆನ್ನು ಇಂಜಕ್ಷನ್ನು
ಅಳಬೇಕು ನೋವಾದಂತೆ ಇವಳು ಚುಚ್ಚಿದಾಗ
ನಟಿಸಿ ನುಂಗಬೇಕು ಇವಳು ಕೊಟ್ಟ ಕಹಿ ಗುಳಿಗೆ

ಕತೆ ಹೇಳಬೇಕು ಇವಳು ಹಾಡುವದ ಕೇಳಬೇಕು
ಇವಳಿರುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಸಿಗುವದಿಲ್ಲ ರವಷ್ಟು ಪುರುಸೊತ್ತು

ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತೆ ಇವಳು ಬರುವ ಹೊತ್ತು.

(ಮುದ್ದು ಮೊಮ್ಮಗಳು ಉರ್ವಿಯ ಏಳನೇಯ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಸವಿ ಸಂಧರ್ಭದಂದು ಕವನ ಕಾಣಿಕೆ)

ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ
ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನ ಕಿಶೋರ
ಲಜ್ಜೆಯ ವಜ್ಜೆ ಹೊತ್ತ ಕುಮಾರ
ಕೊಂಕನರಿಯದ ಮುಗ್ದ ಗಮಾರ
ಪೋಲಿ ಮಾತಿನಲಿ ರಂಜಿಸುವ ಪೋರ

ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ
ಚಲುವೆಯರ ಮನಸ ಕದ್ದ ಚೋರ
ಜಗವ ತಿದ್ದುವ ಛಲದ ಧೀರ
ಹುಸಿಯ ಸಹಿಸದ ಬಂಡಾಯಗಾರ
ಹೊಳೆವ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕನಸುಗಾರ

ಕಾಣದಾಗಿದ್ದಾನೆ
ಸುಖವ ಮೊಗೆಮೊಗೆದು ಕುಡಿವ ಸುಖದಾಹಿ
ಚಂದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನದೆಂಬ ಕಡು ವ್ಯಾಮೋಹಿ

ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗಲೆಲ್ಲ
ಈಗ ಎದುರಾಗುತ್ತಾನೆ ಸದಾ
ಬೊಕ್ಕ ತಲೆಯ ಬಾಡಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ
ಜೋಲು ಮೋರೆಯ ಅರೆಮುದುಕ
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ
ಹಿಂಜರಿಕೆ ಸ್ವಭಾವದ ಆಸಾಮಿ.

ಶ್ರೀಪಾದ ಹೆಗಡೆ
೦೩.೧೦.೧೦